Mensen die hun stad leuk vinden, en een middag over hebben.
Buren, gepensioneerde leraren, studenten.
Ik kwam hier in 1978 studeren en ben er nooit toe gekomen weg te gaan. Iemand het Jekerkwartier laten zien is de goedkoopste manier die ik ken om me hier weer nieuw te voelen.
Ik heb eenendertig jaar aardrijkskunde gegeven. Nu mag ik het leuke deel van dat werk doen zonder al het nakijken.
Een greeter in Lissabon liep drie uur met me door haar buurt en weigerde een koffie. Sindsdien probeer ik dat terug te betalen.
Mijn route eindigt altijd bij dezelfde marktkraam. Er heeft nog niemand over geklaagd.
Mensen komen aan en verwachten Nederland, en vertrekken nadat ze Belgisch gegeten hebben, Duits gesproken hebben en een dialect gehoord hebben dat ze nergens kunnen plaatsen. Dat moment is de hele hobby.
Deze staan met opzet zonder naam. De naam van een greeter staat alleen op deze site waar die greeter erom gevraagd heeft.